In 15 jaar samen, had hij haar al drie keer ten huwelijk gevraagd. Het kwam er echter niet van. Niet omdat ze het niet wilden, maar omdat het financieel absoluut onhaalbaar was. Een ritje op fiets in spijkerbroek naar het stadhuis was niet wat ze wilden. Ze droomden van een trouwdag met alles erop en eraan, een sprookjeshuwelijk …

Gegeven de financiele situatie van schuldsanering en voedselbank, leek het in vervulling gaan van die droom erg onwaarschijnlijk. Belangrijker was, dat ze het samen heel erg fijn hadden. Samen met hun drie kinderen. Met de minimale middelen proberen zij van hun leven en dat van hun kinderen een feest te maken. Knutselen  aan tafel, een potje yatsee spelen, een ritje naar  de kinderboerderij of een familiebezoek. Dat mag rijkdom heten, als je daarin je geluk kunt vinden.

En dat is Maurice en Miriam gegeven.

En dan verschijnt er een bericht in de media van Vier de Liefde 12-12-12. Bruidsparen die noodgedwongen gebruik moeten maken van de voedselbank, en graag willen trouwen, kunnen zich opgeven om kans te maken op een verzorgde trouwdag.  De zus van Maurice attendeert haar broer op deze aktie en Maurice en Miriam geven zich op. Een kans van 1 op een miljoen zeggen ze tegen elkaar.

En dan krijgen ze een telefoontje dat ze zijn geselecteerd voor een eerste gesprek. Ze komen in een rollercoaster  terecht. Binnen twee maanden zullen ze elkaar het JA-woord gaan geven.

Een enorme rij van leveranciers doen mee aan het vieren van de liefde van Maurice en Miriam. Met alle aandacht, en  zonder enige financiele vergoeding hebben zij zich ingespannen en geinvesteerd om deze dag tot een enorm feest een groot geluk te maken. Hoe je dan samen, heel erg groot kan zijn, dat is bijzonder.

Ik mocht ook bijdragen aan deze mooie dag, en de ceremonie leiden.

Half november ontmoet ik het Maurice en Miriam bij de Lindenhof in Delft. Een stralende blonde goedlachse aanstaande bruid, die steeds maar bleef zeggen dat ze het niet kon geloven, dat ze werkelijk op 12 december  2012 zou gaan trouwen. Maurice en Miriam vertellen hun verhaal en kijken elkaar steeds blij en verliefd aan.

Een paar uur later zit ik weer in de auto onderweg naar huis. Een blij een dankbaar bruidspaar, met veel liefde voor elkaar en hun kinderen. Een gezamenlijke droom die snel waarheid zou worden.  Een droom die hen zo gegund is.

Nooit eerder heb ik zo ervaren, hoe fijn het is, om bij te dragen aan het geluk van een ander. Het geluk van Maurice en Miriam. Hun verhaal mogen vertellen; Al 15 jaar lang voor elkaar kiezen, steeds opnieuw, ondanks alle tegenslagen. Een persoonlijk verhaal met hoogte en dieptepunten. Een verhaal waarin de liefde steeds overwint. Ik mocht dit doen en het was oprecht, een voorrecht.

Ook de vader van de bruid sprak tijdens de ceremonie. Het waren woorden van dankbaarheid. Dat het zijn dochter en schoonzoon gegeven was, om deze dag met elkaar te mogen beleven. Als oud-voorganger in de kerk, wist hij zijn woorden te kiezen.

Maurice en Miriam straalden bij het JA-woord.En ook hun drie kinderen, die actief betrokken waren bij de ceremonie, waren blij en enthousiast. Het was intens.

De woorden die de bruid uitsprak toen ik haar feliciteerde, zal ik nooit vergeten:

‘Je zit voor altijd in ons hart, en in onze gebeden’.

Ik wens dat Maurice en Miriam hun liefde voor elkaar, nog jaren zullen vieren.